انتخابات و نظام پارلمانی

یکی از موارد مهم مورد توافق میان رهبران حکومت وحدت ملی در زمان تشکیل آن، توافق بر سر تغییر نظام سیاسی از ریاستی به پارلمانی بود. توافق بر سر این موضوع، افغانستان را از یک بحران جدی ناشی از تقلبات انتخاباتی نجات داد و عبدالله عبدالله نامزد تیم اصلاحات و هم‌گرایی، با خوشبینی ای که نسبت به ایجاد پُست نخست وزیری داشت، از خشم هوادارانش کاست.

 خوش باوری تیم دکتر عبدالله این بود که نظام سیاسی افغانستان؛ پس از تشکیل لویه جرگه قانون اساسی و برگزاری انتخابات پارلمانی، غیر متمرکز می‌شود و خواسته‌های آنان در قالب نظام بعدی تامین خواهد شد؛ اما عمل نشدن به این تعهد، اکنون عبدالله عبدالله را نیز در میان هوادارنش سبک ساخته و بار ملامت تمامی مشکلات ظاهرن به گردن او انداخته می شود.

 هر چند آقای عبدالله به عنوان حامی نظام پارلمانی، در این اواخر بارها به تدویر انتخابات و غیرمتمرکز شدن قدرت اشاره داشته است؛ اما نه تنها که به خواسته های او توجه نشده است، بلکه به باور تحلیل‌گران، مطرح شدن بحث ” نظام پارلمانی” یکی از دلایل اصلی تاخیر در برگزاری انتخابات است.

در کنار این حدس و گمان ها، برخی تحولات سیاسی که در چند ماه گذشته در کشور صورت گرفته، نیز برای شهروندان مایه نگرانی شده است. تحولاتی که به باور مردم، می تواند مسیر انتخابات و فرآیند آنرا تغییر دهد. از جمله آمدن گلبدین حکمتیار رهبر حزب اسلامی افغانستان به کابل و چگونگی پیوستن او با دولت.
تحلیل گران با اشاره به گذشته گلبدین حکمتیار، حضور او را در عرصه سیاسی افغانستان به فال نیک نمی بینند. بخصوص آنکه پیوستن او به دولت به نوعی تنش‌های گذشته حزبی و قومی را در کشور زنده کرده و حتا اظهارات جانب‌های در گیر در جنگ‌های داخلی گذشته، کنش ها و واکنش هایی را نیز در سطح رسانه ای در پی داشته است.

آصف سحر

هشدار

۳۴ مجموع بازدید ۱ بازدیدهای امروز

کمنت های فیس بوک

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*